در این قسمت قصد داریم به تعریف تایپوگرافی و حروف نگاری یا lettering بپردازیم تفاوت ها و ویژگی هاشون رو بیان کنیم و یک شناخت بهتر نسبت بهشون به دست بیاریم . این مطلب آموزشی صرفا جهت شناخت این دو حوزه هست و ما قصد کشیدن مرزو اینکه بخواهیم مدام در حال تقسیم بندی آثار به تایپوگرافی و حروفنگاری باشیم به هیچ وجه نیستیم. هدف فقط شناخت بیشتر هست که امیدوارم ایجاد بشه.
پس با ما همراه باشین که خیلی ساده و روان این دو مطلب آموزشی رو واستون توضیح بدیم
تعریف تایپو گرافی و حروف نگاری – درک بهتر این دو
در مورد اینکه بدونیم تایپوگرافی چیه همون طور که قبلا صحبت کردیم تو پست های گذشته ( میتونید مقاله تایپوگرافی چیست رو که در این صفحه لینک اون قرار داده شده رو مطالعه کنین ) همون کارهایی هست که ما در صفحهبندی یک مجله یا کتاب میکنیم. یا مثلا وقتی نوشتههای روی یک بسته بندی طوری می چینیم که هم زیبا باشه و هم راحت خونده بشه داریم تایپوگرافی میکنیم.
کارهایی مثل تعیین وزن فونت، تنظیم اندازه پاراگرافها، فاصله سطرها و کارهایی از این قبیل میشه . تایپوگرافی یعنی کارهای فنی و تخصصی رو تایپ و فونت رو میگیم تایپوگرافی نه حروف نگاری.
در تایپوگرافی ساختار حروف جابجا شونده فونت ها رو در چارچوبشون تغییر نمیدیم.
آزادی عمل و تغییر اساسی با حروف نگاری
احتمالا تا کنون کارهای خلاقی به چشمتون خورده که با حروف انجام میدن و آزادانه و ساختار شکن هم هستن . طراح فرمهای جدیدی از حروف رو به نظر و سلیقه خودش خلق کرده اما تایپ طراحی نکرده.
چرا؟ چون این حروف خلق شده دیگه اون حرف های قبلی جابجا شونده در اون فونت نیست و خیلی آزادانه و به سلیقه خودش با یک آزادی عمل و جرئت خلق این حروف رو پیدا میکنه.
خب میتونیم الان بگیم که شما نسبت به قبل از خوندن این مقاله با تعریف و مفهوم تایپو گرافی و حروف نگاری خیلی تفاوت پیدا کردین. الان با ویژگی ها و مفهوم این دو بهتر آشنا شدین.
البته همنطوری که ابتدای این مقاله آموزشی هم توضیح دادم خدمتتون نمیخوایم مدام تقسیم بندی کنیم. آثار رو به تایپوگرافی و حروف نگاری هدف شناخت بیشتر و ایجاد تسلط و عمیق کردن نگاه شماست.
خیلی از طراحان ممکنه طوری با تایپ کار کنن که از کاربرد اصلی خودش یعنی فونت دور بشه و کارهای خلاق زیادی داریم. که ویژگیهای لترینگ، تایپوگرافی و خوشنویسی رو با هم ترکیب کردن و همزمان در کنار هم دارن..